-0 C
Warszawa
niedziela, 3 grudnia, 2023

Dawny budynek Filharmonii Warszawskiej

Fot. Polona

Dawny budynek Filharmonii Warszawskiej był prawdziwą ozdobą warszawskiego Śródmieścia. Gmach, zlokalizowany pomiędzy ulicami Jasną, Sienkiewicza i Moniuszki, powstał z inicjatywy Aleksandra Rajchmana, któremu udało się zachęcić do tej inicjatywy przedstawicieli warszawskiej arystokracji. Przedsięwzięciu patronował wybitny pianista i kompozytor, a zarazem najbardziej znany ambasador Polski w świecie – Ignacy Jan Paderewski. Pierwotnie zamierzano zrealizować w Warszawie projekt wiedeńskich architektów Ferdinanda Fellnera i Hermanna Helmera, jednak ostatecznie do realizacji przekazano projekt mającego pewne doświadczenie w realizacji budynków teatralnych Karola Kozłowskiego. Dzięki wsparciu warszawskiej arystokracji, plutokracji oraz dzięki datkom spływającym również z dwóch pozostałych zaborów mury gmachu szybko pięły się w górę. Budowa, rozpoczęta w maju 1900 r., została zwieńczona oddaniem obiektu do użytku w listopadzie roku następnego. W architekturze eklektycznego gmachu można było odnaleźć liczne elementy neorenesansu. Budynek przykryto mansardowym dachem, a bryłę ożywiały cztery wieżyczki pełniące funkcje latarni. W zewnętrznych formach nawiązano w ogólny sposób do opery w Paryżu projektu Charles’a Garniera. Elewacja od strony ulicy Jasnej otrzymała bogatą dekorację. Na bocznych ryzalitach umieszczono grupy rzeźbiarskie „Muzyka symfoniczna” i „Muzyka swojska”. Ich autorem był Stanisław Roman Lewandowski. Poniżej znalazły się cztery figury autorstwa Władysława Mazura. Przedstawiały one Ludwiga von Beethovena i Wolfganga Amadeusza Mozarta oraz Fryderyka Chopina i Stanisława Moniuszkę. W efektownych wnętrzach umieszczono bogatą dekorację malarską o treściach alegorycznych, w tym z alegoriami „Musica sacra” i „Musica profana” w przyłuczach nad estradą autorstwa Henryka Siemiradzkiego. We foyer znalazł się plafon „Muzyka swojska” Zdzisława Jasińskiego. Wspomniane wyżej figury Fryderyka Chopina i Stanisława Moniuszki, umieszczone dzisiaj na elewacji od strony ulicy Sieniewicza, są jedynymi zachowanymi elementami wystroju pierwotnej fasady. Zniszczony podczas II wojny gmach Filharmonii Warszawskiej został po wojnie w znacznej mierze – mimo że spory procent oryginalnej substancji przetrwał – zbudowany od nowa. Nowy gmach oddano do użytku w 1955 r. Na zdj.: gmach Filharmonii Warszawskiej w latach 20. XX w.; wyeksponowana jest fasada obiektu od strony ulicy Jasnej oraz zaokrąglony narożnik od Jasnej i Sienkiewicza, w którym w okresie międzywojennym działał słynny sklep z rowerami Kazimierza Lipińskiego.

Szkoła Wojciecha Górskiego

dla uczniów, którzy zostali usunięci ze szkół rządowych.

Kampus Wyższej Szkoły Handlowej

Teren pod budowę kampusu wyznaczono na terenie obozu letniego wojsk carskich.

Kasy Chorych

W 1919 r. wydano dekret o ubezpieczeniach na wypadek choroby.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj