0.6 C
Warszawa
niedziela, 4 grudnia, 2022

Plac Zbawiciela

„Tygodnik Ilustrowany”, 1901 / POLONA

Plac Zbawiciela jest częścią XVIII-wiecznego układu urbanistycznego, do którego zaliczać też należy plac Politechniki, plac Unii Lubelskiej oraz plac na Rozdrożu. Fotografia z 1901 r. jest chyba najstarszym zdjęciem stołecznego placu Zbawiciela, zwanego wtedy Rotundą. Widniejący w centralnym punkcie fotografii budynek znajdował się w miejscu dzisiejszego kościoła. Widać bieg ulicy Marszałkowskiej oraz perspektywę ulicy Mokotowskiej w kierunku ulicy Polnej.

Wspomniany budynek mieścił karczmę zwaną Czerwoną. Jej początków należy szukać w roku 1829, kiedy to wzniesiono parterowy budynek na terenie ogrodu, w którym hodowano mało znane wówczas w Warszawie gatunki roślin. Pierwszym właścicielem karczmy był Piotr Garnier. Wzdłuż ulicy Marszałkowskiej ciągnęła się parterowa zabudowa. Z monotonnego widoku niskich budynków wyróżniał się potężny gmach fabryki dywanów przy ul. Marszałkowskiej 3/7. Fabryka była prowadzona przez spółkę akcyjną „Marcus Baender”. Zdecydowanie inaczej wygląda ulica Mokotowska, już wtedy obudowana kilkupiętrowymi czynszówkami. W ciągu kilkunastu kolejnych lat w okolicy tej zaszły ogromne zmiany – na miejscu dawnej karczmy wzniesiono monumentalny kościół, a w jego sąsiedztwie kamienice, które górowały nad placem, dziś należącym do najbardziej charakterystycznych przestrzeni Śródmieścia.

„Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz”

większość scen do filmu nagrano na Powiślu, gdzie ulokowano mieszkanie dyrektora Krzakoskiego.

„Perła na szynach”

tak określano zaprojektowaną przez Arseniusza Romanowicza i Piotra Szymaniaka stację PKP Powiśle.

Skocznia narciarska

przy ulicy Czerniowieckiej nie była pierwszym tego typu obiektem w Warszawie.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj