11.5 C
Warszawa
niedziela, 25 września, 2022

20 lipca 1964 r. odsłonięto pomnik Nike

Pomnik Nike w drugiej poł. lat 60., fot. Krzysztof Jabłoński / pocztówka Ruch

20 lipca 1964 r. na miejscu gmachu dawnego warszawskiego ratusza, czyli zniszczonego podczas wojny i rozebranego ostatecznie po wojnie pałacu Jabłonowskich, odsłonięto pomnik Bohaterów Warszawy, autorstwa Mariana Koniecznego. Obiekt powstał ze składek społeczeństwa. Przedstawia unoszącą się w powietrzu kobietę z mieczem w ręku. Monument odlany w brązie ustawiono na granitowym cokole; wysokość pomnika wynosiła wówczas zaledwie 11 m. Pomnik odlano w Gliwickich Zakładach Urządzeń Technicznych, zaś montaż przeprowadziło Warszawskie Przedsiębiorstwo „Mostostal”.

Widoczne przy pomniku punktowce z pawilonami handlowymi to osiedle mieszkaniowe Plac Teatralny – Bielańska, obejmujące ulicę Senatorską, obszar między Długą oraz aleją gen. Karola Świerczewskiego (od 1991 r. aleja „Solidarności”). Projektantami osiedla byli Jerzy Czyż, Jan Furman, Lech Robaczyński oraz Andrzej Skopiński. Budowę osiedla zaplanowanego dla 7000 mieszkańców rozpoczęto w 1958 r. Efektem było powstanie założenia o zabudowie mocno kontrastującej z zabytkowymi obiektami istniejącymi na tym terenie. Przy zbiegu Senatorskiej i Bielańskiej wzniesiono pawilony handlowe, w których otwarto sklep 22 Lipca, czyli dawnego Wedla, oraz Salon Techniki Jądrowej. Na rogu Bielańskiej i Corazziego otworzono słynną później kawiarnię Teatralna. W związku z odbudową pałacu Jabłonowskich pojawiła się konieczność zmiany lokalizacji pomnika. 15 grudnia 1997 r. rzeźbę umieszczono na nowym, 14-metrowym cokole przy Trasie W-Z.

Hala Mirowska

Pomysł budowy wygodnych i higienicznych hal targowych w Warszawie zrodził się ok. 1880 r.

Bank Handlowy

osiągał niebotyczne obroty, a – co za tym idzie – zyski.

Ulica Ludwika Narbutta

swoją historią mogłaby obdarować niejedną warszawską arterię.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj