10.1 C
Warszawa
piątek, 24 marca, 2023

Dom Żołnierza

Usytuowany w parku Praskim – niemal naprzeciwko stojącego po drugiej stronie ulicy kościoła św. Floriana Męczennika i św. Michała Archanioła – Dom Żołnierza był instytucją szczególną nie tylko na mapie Pragi, lecz także całej Warszawy.

Budynek, w którym mieścił się Dom Żołnierza, sięgał swymi początkami roku 1903, kiedy to w nowo wybudowanym gmachu zorganizowano Teatr Ludowy. Stołeczny garnizon przejął podniszczony obiekt w 1928 r. Uruchomiona na Pradze instytucja zaspokajała kulturalne potrzeby nie tylko żołnierzy, lecz i mieszkańców Pragi. Gmach pomieścił teatr, bibliotekę i świetlicę. W sali widowiskowej mogło jednorazowo przebywać ok. 700 osób. Odbywały się tam przedstawienia, koncerty i pokazy filmowe. Na tyłach budynku zlokalizowane były: kręgielnia, sala gimnastyczna oraz strzelnica. Przy Domu Żołnierza działał też hotel dla żołnierzy i podoficerów. Obok budynku założono ogród dla dzieci.

Instytucja dbała również o weteranów powstania styczniowego. Organizowano dla nich spotkania połączone z poczęstunkiem. Było to drugie na Pradze, po schronisku funkcjonującym przy ulicy Floriańskiej, miejsce związane z opieką nad weteranami zrywu powstańczego z 1863 r. Dom Żołnierza stał się również przestrzenią balów, potańcówek czy akademii. Atutem miejsca było atrakcyjne położenie, parkowe otoczenie oraz bliskość arterii komunikacyjnych. W 1932 r. przed obiektem ustawiono pomnik Józefa Piłsudskiego autorstwa Jana Małety. Z okazji świąt państwowych i uroczystości związanych z garnizonem gmach iluminowano.

Dom Żołnierza został trafiony bombą już we wrześniu 1939 r. Resztki budynku rozebrano w okresie powojennym.

Jan Krzysztof Markowski

był współautorem legendarnego „Marszu Mokotowa".

Gmach przy Grójeckiej 93

był pierwszym nowoczesnym budynkiem szkolnym na Ochocie.

Szkoła powszechna na Kole

W latach 1937-1938 wybudowano gmach szkoły przy ulicy Ożarowskiej.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj