19.9 C
Warszawa
wtorek, 23 lipca, 2024

„wąskie” Krakowskie Przedmieście

Dzisiaj nie wszyscy przemierzający „salon Warszawy”, którym jest Krakowskie Przedmieście, zdają sobie sprawę, że jeszcze do 1865 r. pomiędzy kościołem karmelitów a gmachem Warszawskiego Towarzystwa Dobroczynności stało 19 kamienic. Ich obecność sprawiała, że trakt rozwidlał się, tworząc biegnącą po wschodniej stronie bardzo wąską ulicę przy Dziekance i zdecydowanie przewężone Krakowskie Przedmieście, za czym stanęło nadanie temu odcinkowi nieformalnej nazwy „wąskiego” Krakowskiego Przedmieścia. W ten sposób odróżniało to ów fragment ulicy od szerokiej jej części położonej bliżej kościoła św. Anny i placu Zamkowego.

Domy dzielące Krakowskie Przedmieście wyburzono w rzeczonym 1865 r., a więc już w okresie popowstaniowym. Na miejscu uwolnionym od zabudowy założono zieleniec, na którym stanęła efektowna fontanna projektu Józefa Orłowskiego, Alfonsa Grotowskiego i Leonarda Marconiego. Fontanna z kolei w 1898 r. ustąpiła miejsca pomnikowi Adama Mickiewicza.

Między bajki należy schować historię, jakoby za decyzją władz o wyburzeniu domów stały wydarzenia powstania 1863 r. i związane z tym kwestie bezpieczeństwa na trasie wiodącej na Zamek, często przemierzanej przez wojsko i wysoko postawionych rosyjskich urzędników czy oficerów. W rzeczywistości przyczyn takiego rozwiązania szukać należy w pomysłach rozwiązania trasy wiodącej z dworca kolejowego do mostu na Wiśle. Zresztą rozbiórkowe prace na Krakowskim Przedmieściu były zaplanowane już na rok 1863, a za ich przesunięcie w czasie były odpowiedzialne wydarzenia gorącego okresu powstania styczniowego.

Ulica Kozia

zachowała do dzisiaj wiele dawnego uroku.

Pałac Leopolda Kronenberga

Budowa pałacu, którą kierowali Bolesław Podczaszyński i Józef Huss, trwała do początku lat 70. XIX w.

Pałac Małachowskich przy Krakowskim Przedmieściu

Obiekt miał pomieścić zbiory gromadzone przez arystokratyczne rody.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj