19.9 C
Warszawa
wtorek, 23 lipca, 2024

Elektryczna Kolej Dojazdowa

Od drugiej połowy lat 20. XX w. wyjazdy warszawiaków za miasto umożliwiała Elektryczna Kolej Dojazdowa

W 1925 r. rozpoczęto budowę Elektrycznej Kolei Dojazdowej. Inicjatywa wyszła od Spółki Akcyjnej ,,Siła i Światło”, należącej do największych tego typu firm w Polsce. Pozwolenie na budowę koncern otrzymał w 1924 r., a pierwszy odcinek ostatecznie uruchomiono 11 grudnia 1927 r. Realizację inwestycji rozpoczęto w Komorowie, kolej poprowadzono jednocześnie w kierunku Warszawy i Grodziska.

Kolejka odjeżdżała z ulicy Nowogrodzkiej, czyli z samego centrum miasta. Po Warszawie pociąg poruszał się jak tramwaj – analogicznie do tramwajów warszawskich dostosowano bowiem organizację i przepisy dla jej ruchu. Tabor, zakupiony w Wielkiej Brytanii, pozwalał na osiągnięcie prędkości 70 km/h. W okresie przedwojennym przewożono do 4 tys. pasażerów dziennie. W 1932 r. zbudowano odgałęzienie do stacji Włochy, a w 1936 r. połączono Podkowę Leśną z Milanówkiem.

Wraz z rozbudową Elektrycznej Kolei Dojazdowej powstawały koncepcje rozwoju podwarszawskich miejscowości, w tym Podkowy Leśnej, której plan, zakładający tworzenie koncentrycznych ulic wokół dworca, sporządził architekt i urbanista Antoni Jawornicki. O ile najnowocześniejsza podwarszawska kolej dojazdowa w początkach swego istnienia odjeżdżała co godzinę, to już w przeddzień II wojny światowej – w dziesięciominutowych odstępach.

Doprowadzenie EKD do Żyrardowa, co planowano przy otrzymaniu koncesji, ostatecznie zniweczył plan zelektryfikowania linii PKP. Z pewnymi zmianami EKD funkcjonowała w czasie II wojny światowej. Zmiany nastąpiły po zakończeniu wojny, co było efektem upaństwowienia spółki. W 1951 r. nazwę EKD zmieniono na WKD – Warszawska Kolej Dojazdowa. W tym czasie podmiejska kolej dawała możliwość taniego i szybkiego przemieszczania się. Ostatecznie kolej po ulicach Warszawy przestała się poruszać w 1963 r., kiedy to wprowadzono ją do wykopu linii średnicowej i przeznaczono dla niej stację Warszawa-Śródmieście WKD.

Ulica Kozia

zachowała do dzisiaj wiele dawnego uroku.

Pałac Leopolda Kronenberga

Budowa pałacu, którą kierowali Bolesław Podczaszyński i Józef Huss, trwała do początku lat 70. XIX w.

Pałac Małachowskich przy Krakowskim Przedmieściu

Obiekt miał pomieścić zbiory gromadzone przez arystokratyczne rody.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj