0.6 C
Warszawa
niedziela, 4 grudnia, 2022

Pałac Wesslów

Ulica Trębacka, pierwotnie stosunkowo wąska, łączyła dwa trakty – Krakowskie Przedmieście i dzisiejszą ulicę Wierzbową. Początkowo nosiła miano Trębalskiej; dzisiejsza nazwa została nadana w 1770 r.

Widoczny na fotografii budynek to pałac Wesslów. Po wielu zmianach właścicieli w 1780 r., dzięki staraniom stojącego na czele urzędu poczty królewskiej poczmistrza Franciszka Ignacego Przebendowskiego, budynek pozyskano z przeznaczeniem na urząd pocztowy. Poczta działała w nim aż do 1874 r., kiedy to przeniesiono ją na plac Warecki. Pałac został wystawiony na sprzedaż – z zaznaczeniem, że nowy właściciel pozwoli na zmniejszenie gmachu od strony Trębackiej w celu poszerzenia ulicy.

W latach 80. pracami prowadzonymi przy pałacu Wesslów kierował Władysław Marconi. W ramach przebudowy podwyższono obiekt o jedno piętro. Marconi wykreował też nową elewację od strony ulicy Trębackiej. Zmianie uległy dekoracje fasady, dodatkowo zainstalowano kamienne balkony. W 1887 r. w pałacu umieszczono redakcję „Kuriera Codziennego”, na którego łamach w odcinkach ukazywały się pozytywistyczne powieści, m.in. Lalka Bolesława Prusa.

W 1887 r. przy Trębackiej wzniesiono gigantyczną kamienicę, własność łódzkiego fabrykanta Karola Scheiblera. Budynek, zrealizowany według projektu Edwarda Lilpopa i Józefa Piusa Dziekońskiego, dominował nad ulicą i z pewnością należał do najbardziej efektownych.

Zniszczony w 1944 r. pałac Wesslów swój dzisiejszy wygląd zawdzięcza pracom przeprowadzonym w latach 1947-1948 przez Jana Bieńkowskiego.

„Co mi zrobisz, jak mnie złapiesz”

większość scen do filmu nagrano na Powiślu, gdzie ulokowano mieszkanie dyrektora Krzakoskiego.

„Perła na szynach”

tak określano zaprojektowaną przez Arseniusza Romanowicza i Piotra Szymaniaka stację PKP Powiśle.

Skocznia narciarska

przy ulicy Czerniowieckiej nie była pierwszym tego typu obiektem w Warszawie.

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Proszę wpisać swój komentarz!
Proszę podać swoje imię tutaj